Democratische bijen
Het begon met de tip om het boek ‘Honeybee Democracy’ van Thomas D. Seeley te lezen. Dit boek gaat over besluitvormingsprocessen van bijenzwermen bij hun zoektocht naar een nieuw huis. Ik ben het gaan lezen, maar niet omdat ik zo in deze insecten was geïnteresseerd. Voornamelijk omdat ik benieuwd was of het me nieuwe inzichten zou geven over besluitvormingsprocessen in het algemeen. Bijen, daar had ik helemaal niks mee. Dat was wel anders toen ik dit boek had gelezen. Wat een bijzonder wezen! Ik ben toen meer gaan lezen over deze beestjes, maar dat was niet meer genoeg. Ik wilde ze in het echt zien en beleven! Maar hoe en waar?
Bert Burgers: een echte imker!
Ver hoefde ik niet te zoeken. Bleek dat de Nutstuinvereniging de Windhoek, het moestuincomplex waar ik een tuin heb, een bijenstal had. Eentje met een echte imker! De eerste keer dat ik Bert Burgers, de imker in kwestie, ontmoette, begon het pas echt. Dat begin was op 3 december 2023. Die dag mocht ik met hem meelopen voor de wintervaroabestrijding. Ik wist amper wat het was, maar dat maakte niet uit: ik mocht voor het eerst in een bijenkast kijken. Dat was echt magisch! En dat in combinatie met het enthousiasme van Bert. Ik werd korte tijd overladen met een grote schat aan bijenkennis. Dat maakte dat ik alleen maar meer wilde weten!
Eerste stappen
En dat heb ik geweten. Voordat ik het wist begon ik in februari 2024 aan de Basiscursus Imkeren bij Imkervereniging Amstelland. Tijdens deze cursus leerden we te zorgen voor een aantal volkeren van de vereniging en uiteindelijk kregen we ook de verantwoordelijkheid voor een eigen volkje. Af en toe ging ik ook bij Bert langs om over bijen te kletsen en vertelde ik over mijn belevenissen tijdens de cursus. Ook mocht ik al een beetje proeven aan het zelfstandig imkeren toen Bert in het voorjaar even uit de running was en zijn vrouw Gerda en ik samen de honneurs waarnamen. Ondertussen had ik bij een andere enthousiaste imker een plek gevonden om mijn cursusvolkje na afloop van die cursus neer te zetten: de Warrinkhof van Hans Warrink. Wat een fantastische plek! En het werd steeds mooier. Van Bert had ik zijn oude spaarkast gekregen, dus wat zou het geweldig zijn als ik die kon vullen met bijen? Het duurde niet lang voordat deze wens in vervulling ging. In juni werd Hans benaderd om een zwerm bijen op te komen halen en dit volkje heeft onderdak gekregen in mijn kast. En zo had ik voordat ik het wist twee volkjes om te verzorgen. Beide volkjes zijn goed de winter ingegaan en mijn plan was om, als het zo mocht zijn, met hen het volgende seizoen lekker zelf een beetje aan te rommelen.
Maar het liep anders. Heel anders
Op eigen benen
Begin december naderde. Weer tijd voor de wintervaroabehandeling. Het jaar en de cirkel waren rond. Mijn eerste bijenseizoen lag achter me, de cursus afgesloten met een diploma, dus op naar de volgende. Maar dat seizoen gaat er anders uitzien dan ik had gedacht. Op 2 december 2024 kwam Bert plotseling te overlijden. Dat was een enorme schok. Hij heeft me zo gestimuleerd en goed op weg geholpen. Nooit had ik gedacht dat hij zomaar weg zou vallen. Het was dan ook heel vreemd om zonder Bert in de bijenstal te zijn. Terwijl het besef moest landen dat hij er echt niet meer was, werd ik door het bestuur van de tuinvereniging benaderd of ik de nieuwe imker wilde worden. Poeh, hier moest ik wel even over nadenken. Ik had net de imkercursus afgerond, maar geen idee of ik er zelfstandig wel iets van terecht zou brengen. Een beetje aanrommelen met mijn eigen volkjes is toch wel even wat anders dan de legacy van een ervaren imker voort te zetten. En dat was precies de reden dat ik toch ja heb gezegd. Ik kon de bijen en de inventaris van de bijenstal overnemen. Wat mij hiermee in de schoot werd geworpen kon ik niet weigeren: een kans om het imkeren te leren in optima forma. En hoe eervol is het dat ik de nalatenschap van Bert mag voortzetten? Of althans, een poging daartoe in die richting. En ik hoef het niet zonder zijn steun te doen. In de bijenstal hangt zijn imkerkalender waarop ik per maand kan zien wat me te doen staat. Kortom: ik ga er gewoon voor!
